Dobro i bezpieczeństwo dziecka są podstawą działania gabinetu. Każde dziecko traktowane jest z szacunkiem, a jego zdanie i granice są respektowane. Niedopuszczalne jest stosowanie wobec dziecka jakiejkolwiek formy przemocy.
Kogo dotyczą standardy
Standardy obowiązują osobę prowadzącą gabinet oraz każdą inną osobę, która w związku z jego działalnością ma kontakt z osobami poniżej 18. roku życia — współpracowników, praktykantów i wolontariuszy.
Zasady bezpiecznych relacji
Sposób komunikacji
- Do dziecka zwracamy się z szacunkiem, cierpliwie i w sposób dostosowany do jego wieku.
- Nie krzyczymy, nie wyśmiewamy, nie zawstydzamy i nie stosujemy wypowiedzi o charakterze seksualnym.
- Dziecko ma prawo odmówić wykonania ćwiczenia i przerwać zajęcia, gdy czuje dyskomfort — bez konsekwencji.
Kontakt fizyczny
- Ograniczony wyłącznie do czynności niezbędnych w terapii, przede wszystkim do badania i masażu logopedycznego w obrębie twarzy i jamy ustnej.
- Każda taka czynność jest wcześniej wyjaśniona dziecku i opiekunowi, wykonywana w obecności opiekuna i za zgodą dziecka.
- Używane są jednorazowe rękawiczki oraz zdezynfekowane narzędzia.
- Zabronione są wszelkie formy kontaktu o charakterze seksualnym oraz kary fizyczne.
Obecność opiekuna
- Zajęcia z dzieckiem odbywają się co do zasady w obecności rodzica lub opiekuna — jest to element metody pracy gabinetu.
- Jeżeli w uzasadnionych przypadkach ustalono inaczej, drzwi gabinetu pozostają uchylone, a opiekun przebywa w bezpośrednim sąsiedztwie.
- Gabinet nie organizuje wyjazdów ani zajęć poza swoją siedzibą i nie przewozi dzieci prywatnym samochodem.
Kontakt poza gabinetem
- Kontakt w sprawach terapii prowadzony jest wyłącznie z opiekunem.
- Nie nawiązujemy prywatnych kontaktów z dziećmi w mediach społecznościowych ani w komunikatorach.
- Nie przekazujemy dzieciom prezentów poza zakresem terapii.
Bezpieczna rekrutacja
Przed dopuszczeniem jakiejkolwiek osoby do pracy z dziećmi sprawdzamy ją w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym oraz w rejestrze prowadzonym przez Państwową Komisję, a także żądamy informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu, wolności seksualnej i obyczajności oraz znęcania się. Dokumenty z weryfikacji przechowywane są przez cały okres współpracy.
Co robimy, gdy podejrzewamy krzywdzenie dziecka
- Sporządzamy notatkę opisującą wyłącznie fakty i — jeśli dziecko coś powiedziało — jego własne słowa. Nie przesłuchujemy dziecka i nie zadajemy pytań sugerujących.
- W zależności od sytuacji podejmujemy rozmowę z opiekunem, wszczynamy procedurę „Niebieskie Karty", zawiadamiamy sąd rodzinny albo Policję lub prokuraturę.
- W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka niezwłocznie wzywamy Policję lub pogotowie ratunkowe.
- Jeżeli podejrzenie dotyczy osoby współpracującej z gabinetem, osoba ta zostaje natychmiast odsunięta od kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy.
Zawiadomienie organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przeciwko wolności seksualnej na szkodę dziecka jest obowiązkiem prawnym wynikającym z art. 240 § 1 Kodeksu karnego. Obowiązek ten wyprzedza tajemnicę zawodową.
Ochrona danych i wizerunku dziecka
- Dokumentacja przechowywana jest w zamykanej szafce, dane elektroniczne — na zabezpieczonym, szyfrowanym nośniku.
- Publikacja wizerunku dziecka wymaga uprzedniej pisemnej zgody opiekuna oraz, w miarę możliwości, zgody samego dziecka.
- Publikowane materiały nigdy nie zawierają informacji o stanie zdrowia ani o rodzaju terapii.
- Informacji o dziecku nie udzielamy osobom nieupoważnionym pisemnie przez opiekuna.
Dla dzieci — Twoje prawa w gabinecie
- Masz prawo czuć się bezpiecznie. Nikt nie ma prawa Cię skrzywdzić.
- Masz prawo powiedzieć „nie", jeśli coś Cię boli albo Ci się nie podoba.
- Masz prawo, żeby Twój rodzic był przy Tobie.
- Masz prawo pytać, ile razy chcesz, jeśli czegoś nie rozumiesz.
- Masz prawo popełniać błędy — tutaj się uczymy.
Jeśli ktoś Cię krzywdzi, powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz. To nie jest skarżenie — to proszenie o pomoc. Jeśli pierwsza osoba Ci nie uwierzy, powiedz następnej. To nigdy nie jest Twoja wina.
Możesz też zadzwonić pod numer 116 111 — telefon zaufania dla dzieci i młodzieży. Jest darmowy, czynny całą dobę i nie musisz podawać, jak się nazywasz.
Osoba odpowiedzialna
Za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających dzieciom, za wszczynanie procedur oraz za monitorowanie realizacji standardów odpowiada Emilia Bielatowicz — 515 433 083, .
Standardy podlegają przeglądowi co najmniej raz na dwa lata oraz każdorazowo po zdarzeniu wskazującym na potrzebę zmiany.
Ważne kontakty
| Gdzie szukać pomocy | Numer |
|---|---|
| Numer alarmowy | 112 |
| Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (całodobowy, bezpłatny) | 116 111 |
| Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci | 800 100 100 |
| Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia" | 800 120 002 |
| Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy Domowej w Kartuzach GOPS, ul. gen. Józefa Hallera 1, Kartuzy | 58 681 26 31 |
| Sąd Rejonowy w Kartuzach — III Wydział Rodzinny i Nieletnich ul. Kościuszki 1, Kartuzy | 58 779 68 14 |
Pełna wersja Standardów Ochrony Małoletnich dostępna jest do wglądu w gabinecie.